Web Content Display
Rezerwaty Przyrody
Rezerwaty to wydzielone obszary o szczególnych wartościach przyrodniczych, zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym. Ogranicza się tam gospodarkę leśną. Spośród 1441 rezerwatów, które mamy obecnie w Polsce, 671 to rezerwaty leśne o łącznej powierzchni ponad 61 tys. ha. Rezerwaty stanowią 1,6 proc. powierzchni lasów zarządzanych przez LP.
Rezerwat Przyrody „Łężczok"
Celem utworzenia rezerwatu było zachowanie ze względów naukowych i krajobrazowych obszaru leśno-stawowego, który obejmuje zespoły wielogatunkowego lasu łęgowego, starorzecza Odry ze stanowiskiem orzecha wodnego /Trapa natans/ i aleje złożone z zabytkowych drzew.
Rezerwat „Łężczok" położony jest w dolinie Odry, na wschód od wsi Zawada Książęca, a na zachód od wsi Babice, za torami linii kolejowej Kędzierzyn-Racibórz i należy do największych w Polsce.
Rezerwat Przyrody „Rozumice"
Celem ochrony jest zachowanie zbiorowisk leśnych o cechach naturalnych, z licznymi gatunkami chronionymi i rzadkimi. Skład florystyczny wszystkich warstw roślinności ma charakter naturalny. W runie wyróżniono 9 gatunków roślin prawnie chronionych oraz 12 gatunków uznanych za rzadkie w naszej florze. Rezerwat położony jest na Płaskowyżu Głubczyckim przy granicy Polsko-Czeskiej, na południowy wschód od wsi Rozumie.
Rezerwat Przyrody „Góra Gipsowa"
Utworzony w celu zachowania ze względów naukowych naturalnego zbiorowiska roślinności stepowej, występującej na jednym z nielicznych stanowisk w tej części kraju. Choć zajmuje niewielki skrawek terenu, to jednak stanowi najbogatsze i najlepiej zachowane zbiorowisko roślin ciepłolubnych na Śląsku Opolskim. Położony jest na wschód od miejscowości Dzierżysław, wśród pól uprawnych i ugorów na południowo-zachodnim zboczu Góry Gipsowej (283.4 m n.p.m) na Płaskowyżu Głubczyckim.
Rezerwat Przyrody „Nowy Dwór"
8. sierpnia 2025 roku Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Opolu podpisał zarządzenie uznające rezerwat przyrody „Nowy Dwór”. Teren rezerwatu obejmuje izolowany kompleks leśny położony na Płaskowyżu Głubczyckim; stanowi enklawę bioróżnorodności w intensywnie użytkowanym rolniczo terenie. Na większości powierzchni wyróżnić można lasy grądowe w podtypie grądu subkontynentalnego Tilio-Carpinetum betuli z dominacją lipy i jawora. Wzdłuż dobrze wykształconych dolin potoków rosną lasy łęgowe o charakterze podgórskiego łęgu jesionowego Carici remotae-Fraxinetum, gdzie w drzewostanie dominuje jesion wyniosły Fraxinus excelsior z olchą czarną Alnus glutinosa oraz szarą A. incana. W runie, oprócz gatunków charakterystycznych dla eutroficznych lasów liściastych wyróżniono wiele cennych gatunków roślin objętych ochroną prawną. Obszar rezerwatu jest zróżnicowany pod względem rzeźby terenu; ma wysokie walory geomorfologiczno-geologiczne za sprawą odsłaniających się, w dnie i na zboczach dolin potoków, wychodni utworów dolnego karbonu (rzadkie w naturalnych wychodniach na terenie Płaskowyżu Głubczyckiego) oraz rozcięcia erozyjnego.
